/ru/
умирать; умереть; скончаться; помирать
/en/
die; pass away; depart ofic.; (nuo ligos, senatvės) die (of); (už ką) die (for); badu starve to death, die of starvation/hunger; už Tėvynę die for one's motherland, die for one's own country; nuo žaizdų die of wounds; nuteisti sentence to death; jis mirė he is dead; he is gone; staiga die suddenly; die in one's boots šnek.; iš nuobodulio prk. be bored to death
/de/
(nuo ko) sterben* vi (s) (an D); badu vor[an]Hunger sterben; jis mirė būdamas 80 metų er ist im Alter von 80 Jahren gestorben
склонение/спряжение слова
глагол| indicative. | ||||
|---|---|---|---|---|
| present | past | past frequentative | future | |
| 1p.sg. | mirštu | miriau | mirdavau | mirsiu |
| 2p.sg. | miršti | mirei | mirdavai | mirsi |
| 3p.sg. | miršta | mirė | mirdavo | mirs |
| 1p.pl. | mirštam, mirštame | mirėme, mirėm | mirdavom, mirdavome | mirsim, mirsime |
| 2p.pl. | mirštate, mirštat | mirėte, mirėt | mirdavote, mirdavot | mirsite, mirsit |
| 3p.pl. | miršta | mirė | mirdavo | mirs |
| subjunctive. | ||
|---|---|---|
| sg. | pl. | |
| 1p. | mirčiau | mirtumėme, mirtume, mirtumėm |
| 2p. | mirtumei, mirtum | mirtumėte, mirtumėt |
| 3p. | mirtų | mirtų |
| imperative. | ||
|---|---|---|
| sg. | pl. | |
| 1p. | mirkime, mirkim | |
| 2p. | mirki, mirk | mirkite, mirkit |
| 3p. | temiršta, temirštie | temiršta, temirštie |