/ru/
запутывать; распутывать
/en/
1. (painioti) tangle; 2. (išpainioti) untangle, untwine; unravel
склонение/спряжение слова
глагол| indicative. | ||||
|---|---|---|---|---|
| present | past | past frequentative | future | |
| 1p.sg. | narplioju | narpliojau | narpliodavau | narpliosiu |
| 2p.sg. | narplioji | narpliojai | narpliodavai | narpliosi |
| 3p.sg. | narplioja | narpliojo | narpliodavo | narplios |
| 1p.pl. | narpliojame, narpliojam | narpliojome, narpliojom | narpliodavome, narpliodavom | narpliosim, narpliosime |
| 2p.pl. | narpliojate, narpliojat | narpliojot, narpliojote | narpliodavote, narpliodavot | narpliosit, narpliosite |
| 3p.pl. | narplioja | narpliojo | narpliodavo | narplios |
| subjunctive. | ||
|---|---|---|
| sg. | pl. | |
| 1p. | narpliočiau | narpliotumėm, narpliotumėme, narpliotume |
| 2p. | narpliotum, narpliotumei | narpliotumėte, narpliotumėt |
| 3p. | narpliotų | narpliotų |
| imperative. | ||
|---|---|---|
| sg. | pl. | |
| 1p. | narpliokim, narpliokime | |
| 2p. | narplioki, narpliok | narpliokite, narpliokit |
| 3p. | tenarpliojie, tenarplioja | tenarplioja, tenarpliojie |